Column “Valborg en witte bakkie”


Het radioprogramma “Wicked Weekend” op RTV Maarssen wordt gepresenteerd door Misha Koole, dj-held, en in dit programma mag ik elke week iets vertellen. Het is geen duo-presentatie meer. Het programma op vrijdag begint om 19.00 uur.

Valborg en witte bakkie

Afgelopen weekend was het Valborg. Sterker nog: precies vorige week. Op 30 april. Om eerlijk te zijn wist ik niet echt wat dit “Valborg” was. Om me heen werd me verteld dat het voornamelijk in het park zitten en drinken was. En dan vooral vroeg beginnen, anders had je geen plekje. Maar voor de luisteraars in Maarssen en omstreken, en voor jou Misha, en eigenlijk ook voor mezelf heb ik even op wikipedia gekeken. Valborg is in het Algemeen Beschaafd Nederlands “Walpurgisnacht”, een van oorsprong voor-christelijk feest op de laatste april. Eigenlijk komt het er op neer dat heksen en heidenen nog enorm veel uit deze nacht halen en boze geesten hebben vrij spel of zoiets dergelijks. Over het feest zegt wikipedia letterlijk: “De oorsprong gaat terug op feesten die zich richten op vruchtbaarheid en op de dunne scheidslijn tussen leven en dood.” Nu ik dit weet, vallen er allerlei puzzelstukjes op hun plaats. Want Misha, vorige week: gekkenhuis. En dat zeg ik normaliter louter als het over gestichten en inrichtingen gaat. En dan nog niet echt vaak. We waren rond 9 uur in het park. ’s Ochtends welteverstaan. En toen begon het eigenlijk meteen te regenen. “Want dat is de charme van Valborg” hield ik mezelf maar voor. Ik had ballonnen gekocht, in verschillende kleuren, zodat ik mezelf kon versieren met oranje ballonnen. Het was immers ook Koninginnedag, en om de wijlen dappere koningin Juliana te bejubelen had ik dus ook iets oranjes aan (die ballonnen dus). En daarmee was ik niet de enige Nederlander met rare kleding, trouwens. En daar zaten we dan. In vrij rare kleding. Met de slaap in onze ogen. Op een soort van kleed. Het was een klein kleedje. Laten we het een dwergkleedje noemen. Of een reuzenhanddoek. Met drie man was het eigenlijk te klein. Maar met die regen, éen paraplu, de handdoek én drie bier was het eigenlijk al vrij snel knus te noemen. Na een halfuurtje kwam de rest van onze groep en het weer begon daadwerkelijk op te klaren! De zon brak door de wolken heen! En het feest kwam los. Mensen zwaaiden met vlaggen, er werd gebarbecued, er was vrij belabberde muziek, maar er waren ook twee studenten met beide een gigantische speaker op de rug en de volume keihard aan. Die muziek was nog veel slechter. Maar het feest was wel echt losgebarsten. ’s Avonds was er een mooi kampvuur in het park, dat hoort dan weer bij die traditie hè, waar je lekker omheen kon zitten. Gewoon in het donker in het gras. Lekker in het vuur staren en het hout horen knisperen. Heerlijk. Totdat een of andere lul met een hesje en een tuinslang dat hele vuur doofde. Ik riep nog: “druif met vingers!” En na veel boe-geroep gingen we maar naar de kermis. Of zoals ze het hier zeggen “Tivoli”. Niet veel bijzonders, dus gingen we daarna maar weer naar onze flat, om Witte Bakkie te spelen. Voor de luisteraars: Witte Bakkie is een oud-Drents dobbelspel. Hier probeer ik dat een beetje onder de internationale studenten in te voeren. En dat klinkt hilarisch. Want als je het goed raadt hoor je dit: *internationals roepen “Witte bakkie!”*

  1. #1 by Ja mooi on May 10, 2010 - 22:21

    Arne! Lang geleden de voorlaatste post! Heeft u bij deze column ook weer de audio paraat?

    Twee speerpunten:
    1 – De crème de la crème van het internet: http://www.flabber.nl/linkdump/video/kind-op-pony-versus-struisvogel-versus-pa-4987
    2 – Wanneer gaat uw trein terug eigenlijk?

(will not be published)