Column “Singing at a Sittning”


Het radioprogramma “Apenkoole” op RTV Maarssen wordt gepresenteerd door Misha Koole, dj-held, en in dit programma mag ik elke week iets vertellen. Iedere donderdagavond begint het programma om 19.00 uur.

“Singing at a Sittning”

Afgelopen weekend was het tijd voor een echte Zweedse bezigheid. Een sittning. Al veel over gehoord, maar nog nooit geweest. Het komt erop neer dat je met allemaal mensen in het net gekleed aan lange tafels gaat zitten en dan gaat zitten eten en drinken. Maar dat is nog niet alles. Want naast al die mooie jurken en pakken is er nog iets: het zingen. Jawel. Zingen! In Zweden wordt overigens meer gezongen dan in Nederland en het is sociaal ook meer geaccepteerd om dit te doen. Dan heb ik het over bijvoorbeeld het zingen van een koortje in een bar van een studentenvereniging. Maar ook bij feestelijkheden wordt er veel gezongen. Zweden heeft een eeuwenoude liedjes- en muziekcultuur en dat heeft toch wel iets. Weer terug naar de sittning. Daar werd namelijk ook gezongen. En het was per tafel de bedoeling dat je de andere tafels aftroefde in luidruchtig- dan wel rumoerigheid. Dit aftroeven kon men op meerdere manieren bereiken:

1. Het proosten. Het proosten gaat bij een sittning wat verder dan het normale “skåll”. Dat is het Zweedse woord voor proost. Bij een uitgebreide proost bij de sittning werd er eerst op de tafel gemept met de handen, steeds harder -eigenlijk zo hard mogelijk, ervoor uitkijkend dat niet alles omvalt- en dan heft men het glas (al dan niet staand) en roept men zo hard mogelijk “Bord skåll”. De mensen aan de andere tafels jaloers en schroomvallig achterlatend. “Bord skåll” betekent zoveel als “proost van of voor de hele tafel”. Misschien is het goed om dit een keer in m’n eentje probeer na te bootsen? *doet dit* Verder naar de volgende aftroefmanier.

2. Het zingen. Naast het proosten is er het muzikale gedeelte van de sittning. Er waren drie lange Zweedse tafels en éen internationale tafel. Ik zat aan die internationale. Per tafel zaten er zeker 20 man te drinken en te wachten op het eten. En soms ook te eten natuurlijk. Maar op elk moment kon iemand een lied inzetten, waarvan de Zweden de tekst netjes op stencils hadden gekopieerd zodat iedereen van de tafel kon meezingen. Dit gebeurde luidkeels. En dat was vrij fantastisch. Menige international pakte z’n mobiel of camera en schoot een paar foto’s of filmde de hele boel.

3. De laatste manier om een andere tafel af te troeven, die hangt samen met nummer 2, is het WAAR en HOE je zingt. Als er vier mensen zittend een liedje gaan blèren is het niet zo interessant. Daarom is het van levensbelang dat je het zo overtuigend mogelijk doet. Bijvoorbeeld met de hele tafel gaan zingen werkt al stukken beter. Ook opstaan terwijl je zingt is een goede manier. Nog beter is om je glas te heffen terwijl je zingt en ook bewegen met dat glas hè, beetje dat ritme. Het wordt alleen nog maar beter als je doet alsof je de muziek daadwerkelijk voelt. Á la Gerard Joling. Maar ook dit is nog lang niet genoeg voor de doorgewinterde sittning-ganger. Nee nee, men gaat zingen, het glas heffen, op het ritme bewegen, het voelen en ook op de stoel staan! Dus, als iedereen aan de tafel op de stoelen gaat staan en keihard gaat zingen, dan wordt het moeilijk om te overtreffen. Echter, het beste is nog wel om zoveel mogelijk mensen op de tafel te krijgen in plaats van de stoelen. Nou Misha, dan kan de rest wel inpakken hoor.

Dit waren de drie belangrijkste manieren om de andere tafels af te troeven. Echter waren wij niet zo goed voorbereid dat wij internationals allemaal Zweedse liedjes kenden en hadden uitgeprint. En met alleen af en toe een mooie, luide “Bord skåll” zouden we echt niet opvallen. Dit wist iedereen maar al te goed. Zelfs het Aziatische Amerikaanse meisje naast me, dat de wijn telkens als eerste op had, maar steeds bleef zeuren dat we geen extra fles wijn moesten bestellen. Iedereen zat op een plannetje te broeden om die akelige Zweden aan de andere tafels te slim af te zijn. Toen kreeg ik een idee. Er zaten aan de tafel minstens vijf Nederlanders. Ik gokte het erop. Dus ik begon te brullen “Broek uit, op de bar, zeg: Broek uit op de bar!” En na een tijdje de hele tafel. Inclusief Ijslanders, Japanners, Columbianen en Canadezen. Hadden die Zweden toch even een half minuutje het nakijken.

IMG_0489 IMG_0492

  1. #1 by moesje on February 18, 2010 - 23:23

    he Arnie,
    foto’s!!! en dat wil ik ook eens meemaken.

  2. #2 by Jean-Pierre on February 21, 2010 - 21:08

    mooi die karakteristieke lach in het filmpje, ook in zweden herkenbaar!

  3. #3 by Jonna on February 22, 2010 - 19:07

    Klinkt als kerst bij mijn deense kant van de familie! In een woord Gaaf!

(will not be published)